Jednak ktoś taki jak Ty powinien mieć rozeznanie, gdzie w Polsce idzie studiować najzdolniejsza młodzież, taka spod znaku nauk ścisłych i laboratoriów w garażu, tacy którzy interesują się tym co studiują – i oni nie idą do “cyrku” szkolnictwa wyższego, tylko na znane im porządne wydziały, gdzie w dużej mierze mogą robić to co chcą, kadra jest otwarta na nowe pomysły itp. Potem jak chcą zarabiać na poziomie to zwykle idą pracować w całkiem niezłych firmach, zamiast od razu zakładać własne biznesy. Ogólnie rzecz biorąc, potencjału nie marnują.

“Oczywiście można wierzyć, że uda wam się wynieść cokolwiek sensownego z cyrku pt. “polskie szkolnictwo”. Jednak nie wróżyłbym szczęśliwego żywota tym którzy studiują w Polsce “dla papierka”, “bo mama każe”, “bo tak jest modnie”, itp…”

Zgodziłbym się, gdyby nie to, że to popłaca, to znaczy męczysz się, nie lubisz tego, nie chcesz, ale …osobiscie znam babkę, ktora po 40-stce zrobiła studia ekonomiczne zaocznie, bo od samego papierka pensja wzrosła jej na państwowej zdaje się posadzie prawie 2 razy.

Dopóki bedą płacic wiecej, za sam papierek, ludzie będą sie meczyć, aby tylko go dostać.

http://ocw.mit.edu/OcwWeb/web/courses/courses/index.htm
http://www.princeton.edu/WebMedia/lectures/
http://mitworld.mit.edu/browse
http://justiceharvard.org/

Ja przerobiłem wszystkie wykłady z matematyki i fizyki na MIT będąc jeszcze uczniem liceum.
Oczywiście nie jest to to samo co studiowanie tam “na żywo” – w końcu np. studia na takim MIT kosztują bodajże $40000 / rok. Ale tam ludzie wiedzą za co płacą, i wiedzą że prawdziwa wartość z takich studiów płynie z możliwości obcowania z tymi wspaniałymi, otwartymi na nowe pomysły i wiedzę ludźmi (wykładowcami), a przede wszystkim z praktycznego aspektu takich studiów. Polecam obejrzeć sobie któryś z wykładów z MIT – naprawdę jest ogromna różnica nawet w sposobie prowadzenia wykładów.

Będąc w USA miałem okazję poznać wielu studentów właśnie tych najlepszych uczelni amerykańskich – pamiętam że byłem niezwykle zdziwiony ich brakiem wiedzy teoretycznej (Polacy pod tym względem wypadają za to najlepiej na całym świecie, może za Chinami), a jednocześnie zachwycony ich osiągnięciami w praktyce – większość z kilkoma patentami/wynalazkami na swoim koncie i to już na pierwszych latach studiów (!). Jedna z osób, które tam poznałem, prowadziła własne laboratorium w garażu u rodziców od 16 roku życia, kto inny konstruował prototyp urządzenia do komputera kwantowego – tego typu historie są tam na porządku dziennym.
Tam po prostu ludzie interesują się tym co studiują, no i przede wszystkim nie łudzą się, że uda im się nauczyć gry w golfa po przeczytaniu kilku mądrych książek o golfie ;)

Oczywiście można wierzyć, że uda wam się wynieść cokolwiek sensownego z cyrku pt. “polskie szkolnictwo”. Jednak nie wróżyłbym szczęśliwego żywota tym którzy studiują w Polsce “dla papierka”, “bo mama każe”, “bo tak jest modnie”, itp…
Jak studiować to tylko za granicą. A jak was nie stać, to tak jak ktoś już wcześniej napisał – znaleźć sobie dobry pomysł na życie i sprawić żeby chociaż potomni nie musieli marnować potencjału w polskich szkołach.

ministerialne “standardy” nie są wymyślane przez urzędników ot tak, z powietrza, tylko biorą się z mniej czy bardziej formalnej współpracy z ludźmi z uczelni. Więc gdyby taki Harvard czy Oxford miałyby się przenosić do Polski, to i owe standardy by się zmieniły, np. zostały poszerzone o kierunki specyficzne dla tych nowych uczelni.