“Tylko problem jest taki, że ludziom nie chce się pracować. Ludziom chce się robić biznes i marzyć o pieniądzach…. Coraz mniej ludzi potrafi coś małego i coraz więcej ludzi marzym o czymś wielkim.”

Mądrze powiedziane!

Jeśli chodzi o możliwość zarobienia przez 20 – latka w jeden rok kilkunastu tysięcy załóżmy 15k zł, już nie był bym takim optymistą! To jest ponad tysiąc złotych miesięcznie przecież musiał by pracować nie uczyć się a w takim przypadku ciężko aby zarabiał więcej niż 1,5-2 k co po uwzględnieniu wydatków młodego człowieka może dać maksymalnie kilka tysięcy oszczędności. Kamil w naszym kraju jest wiele rodzin które nie mal nie posiadają oszczędności! Tak mówią badania. Ty sugerujesz że 20 latek odłoży w rok kilkanaście tysięcy. Załóżmy że student może pojechać na 3-4 miesiące na saksy -> w GB powiedzmy 1300 funtów/msc ale minus wydatki!
Piszesz bardzo subiektywnie i bardzo mija się to z rzeczywistością. To może być spowodowane tym że obracasz się wśród ludzi lepiej sytuowanych. Ja pochodzę ze wsi i przebywając tam wiem czym jest wykluczenie finansowe, wiem jak ludzie żyją od pierwszego do pierwszego.

Moje koszty to 650 zł pokój , 300 złotych jedzenie czasem mniej ,110 zł na trzymiesięczny bilet miejski .Normalnie kosztuje 220 zł ,ale uczę się w studium ,a zniżka obowiązuje do 21 roku życia.Tak maturę zdałem i to całkiem nieźle. Bilet miejski na 3 miesiące i telefon 50 złotych ,też na 3 miesiące.Oczywiście o samochodzie nie myślę ,bo po co mi on generowałby tylko niepotrzebne koszty. To wychodzi 40 zł na bilet + 20 złotych na kartę do telefonu miesięcznie i z tego zostaje 20 zł na trzy miesiące w sam raz na jedzenie ,kiedy miesiąc ma 31 dni.Razem 1010 zł ,zostaje 190 zł do odłożenia.Czasem kupię jakąś książkę,proszki i nie proszki +/- 100 na miesiąc.Jakbym chciał mógłbym jeszcze dorobić ,ponieważ pracuje tylko na noce.

W życiu nie chodzi o to ,żeby być frajerem i użalać się tylko ,żeby coś osiągnąć.Nikt nie mówił ,że będzie lekko.Na początku trzeba od czegoś zacząć ,wykonywać proste rzeczy ,o których pisze Kamil.Trzeba narzucić sobie pewno dyscyplinę ,inaczej wydawałbym więcej ,niż bym posiadał.

Nie od razu Rzym zbudowano ,wychodzisz ze szkoły i od razu chciałbyś mieć kilka tysięcy na koncie,a często jest tak ,że wychodzisz po prostu na zero ,pracując na cały etat.Wiem niektórzy tak mają ,że za pieniądze od rodziców idą na studia itp,mogą żyć i nic nie robić.Trzeba pogodzić się z sytuacją.Gdybym mieszkał u rodziców 650 złotych dodatkowo na koncie,ale gdyby babcia wąsy miała to by dziadkiem była.Tak jak pisze Kamil ,jeżeli ktoś mieszka u rodziców i nie potrafi odłożyć,gdy pracuje to niech lepiej nie zabiera się za robienie biznesów.

Pozdrawiam

Pozdrawiam

1) Osoba której rodzice zarabiają powiedzmy średnią krajową, w każdym bądź razie żyją na poziomie wystarczającym na wszystkie podstawowe potrzeby plus jeszcze coś odłożą. Wtedy mając chęci do pracy faktycznie jako uczeń idziemy pracujemy (saksy, malowanie, budowa, ulotki – cokolwiek) i odkładamy pieniądze, jak już trochę odłożymy to możemy też pomyśleć o jakichś drobnych mało ryzykownych inwestycjach. I wszystko jest jak napisałeś.

2) Osoba której rodzice nie pracują mając niską rentę lub pracuje jedna osoba za niską pensję itd. – efekt taki że pieniędzy w rodzinie wystarcza na opłaty i jedzenie (a i to nie zawsze). W takim wypadku bardzo często taki młody człowiek idąc do pracy musi dołożyć się rodzicom do rodzinnego budżetu i wydać część swojej wypłaty na takie rzeczy jak np. zimowe buty (które są potrzebne, wiadomo że nie te modne i markowe za 500 zł ale takie za powiedzmy 100 zł). Taka osoba nie odłoży kilkunastu tys. zł.
Do tego dochodzą jeszcze rodzice którzy bardzo często nie pozwalają dziecku pracować, bo ma się ono uczyć “aby miało lepiej niż oni”. Jest to częsty błąd jaki popełniają rodzice. Takie osoby to około połowy ludzi których znam ze szkół wcześniejszych niż studia.

3) Sytuacja może skrajna ale w tej chwili mi najbliższa bo dotyczy bliskiej mi osoby – osoba wyrzucona z domu pozostawiona sama sobie, ucząca się jeszcze w liceum. Pracuje, zarabia standardową stawkę przy pracach fizycznych 7-8 zł/h. żeby zarobić na czynsz za pokój, opłaty prąd gaz, jedzenie, ubranie musi pracować nawet po 12 godzin dziennie jeśli tylko może. Pieniędzy nie zostaje nic, a wręcz brakuje na podstawowe dobra potrzebne do życia. Nie wiem jaki procent jest takich osób w PL ale na co dzień widzę tą sytuację.
Przy połączeniu 1 scenariusza z 3 wychodzimy z tego prawie na 0 albo na lekkim plusie, ale na pewno dziś już nie mam możliwości odłożenia kilkunastu tys. zł w rok. Kwestia tego co jest dla kogo ważniejsze. Rodzina, czy wymarzony biznes i pieniądze.

Ogólnie zarobić te kilkanaście tys. się da, z odłożeniem jest dużo trudniej. wydaje mi się że rzeczywiście obracasz się wśród ludzi którzy mają czas i możliwości, przez co nie widzisz tej ciemniejszej strony, która jest chyba nawet większa.

inną sprawą jest to, że na dzień dzisiejszy bez doświadczenia nawet z wielkimi chęciami trudno znaleźć w naszym kraju młodej uczącej się osobie pracę w której nie robimy jako za przeproszeniem “murzyn” – dużo najgorszej pracy za niewielkie pieniądze, co zupełnie nie motywuje do pracy.